نابودی جنگل و تالاب
ها ، انقراض گونه های نادر حیات وحش، فرسایش خاک
بر اثر جنگل تراشی و غارت جنگلها و تشدید آلودگی
آبها و رودخانه ها تنها بخشی از عواملی هستند که
دست به دست هم داده تا محیط زیست ایران که همگان
آن را در دنیا کم نظیر می خوانند رو به زوال رود.
طبق اصل
50 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ،
حفاظت محیط زیست وظیفه عمومی تلقی می گردد.
لذا هر گونه فعالیت اقتصادی و غیر آن که با
آلودگی محیط زیست یا تخریب غیر قابل جبران
همراه باشد ، ممنوع است. اما
نکته جالب اینجاست که از نظر تخریب
جنگل جزو شش کشور اول دنیا، در بیابان زایی از
نظر مولفه تاثیر عامل انسانی نخستین کشور، از
نظر فرسایش خاک دومین کشور و در نابودی حیات
وحش نخستین کشور دنیا هستیم که در طول تاریخ
بشری بی سابقه است!
عدم
توجه
به حفاظ
محیط
زیست در
ایران
به جایی
رسیده
که باید
گفت
متاسفانه ایران
از
نظر شاخصهای
پایداری
محیط
زیست با
کسب
رتبه
۱۳۲در
بین
۱۴۶کشور
جهان
، در
انتهای
جدول
جهانی قرار
گرفته
است.
در
این
جدول که
۱۴۶
کشور
جهان
از نظر
وضعیت
زیست محیطی،
اجتماعی
و
اقتصادی مورد
ارزیابی
قرار
گرفته اند
فنلاند،
نروژ،
اروگوئه، سوئد،
ایسلند
و
کانادا به
ترتیب
در جایگاه
اول
تا ششم
جهان
قرار گرفتند
و
کشور ایران
با
کسب
۸/۳۹
امتیاز
بعد
از کشورهایی
همچون
آنگولا، بورکینافاسو،
ویتنام،
لیبی،
چاد و...
در
مقام
۱۳۲
جهان
قرار
گرفته است.
آنچه
مسلم
است دوره
تهدید
و نواختن
زنگ
خطر گذشته
و
باید دیگر
به
دنبال اجرایی
کردن
راهکار اساسی
و
اصولی برای
نجات
محیط زیست
باشیم
، مواهب
خدادادی
و
طبیعت خیره
کننده
ای که
فقط
چند قدم
تا
نابودی کامل
فاصله
دارند.
اگر دیر بجنبیم باید با طبیعت خداحافظی کنیم.